توضیحات
مقدمه:
در سال 1917 امکان وجود و توليد ليزر توسط آلبرت انشتين پيش بينی شد. در سال 1960 در آمريکا بوسيله تئودور مايمن يک دستگاه ليزر با بلور ياقوت ساخته شد. در سال 1961 دانشمند ايرانی علی جوان اولين ليزر گازی هليم-نئون را ساخت. لیزر یکی از مهمترین دستاوردهای علم و فناوری در حوزه فیزیک نور و اپتیک است که امروزه کاربردهای گستردهای در صنایع مختلف دارد. واژه لیزر از عبارت «تقویت نور به وسیله گسیل القایی تابش» گرفته شده است. اساس عملکرد لیزر بر برهمکنش نور با ماده و فرآیندهایی مانند جذب، گسیل خودبهخودی و گسیل القایی است.در یک سامانه لیزری، با تأمین انرژی مناسب، اتمها یا مولکولهای محیط فعال به حالتهای انرژی بالاتر منتقل میشوند و شرایطی به نام وارونگی جمعیت ایجاد میشود. در ادامه، گسیل القایی باعث تولید فوتونهایی با فرکانس، فاز، جهت انتشار و قطبش یکسان میشود. بازتاب مکرر این نور درون کاواک نوری موجب تقویت آن شده و در نهایت بخشی از تابش به صورت پرتو لیزر از کاواک خارج میشود.
