توضیحات
مقدمه:
سیگنالهای حیاتی، اطلاعات مهمی درباره وضعیت و عملکرد اندامها و سیستمهای مختلف بدن انسان ارائه میدهند. سیگنالهایی مانند نوار قلب (ECG)، نوار مغزی (EEG) و نوار عضلانی (EMG) معمولاً دارای دامنه بسیار کم هستند و بهراحتی تحت تأثیر نویز و تداخلهای محیطی قرار میگیرند. بنابراین، برای اندازهگیری و پردازش دقیق این سیگنالها، استفاده از تقویتکنندههای مناسب ضروری است. تقویتکنندههای سیگنالهای حیاتی وظیفه دارند سیگنالهای ضعیف دریافتشده از بدن را بدون ایجاد تغییر قابلتوجه در اطلاعات اصلی آنها تقویت کنند. این تقویتکنندهها باید دارای ویژگیهایی مانند بهره مناسب، نویز کم، امپدانس ورودی بالا و توانایی حذف تداخلهای ناخواسته باشند. همچنین، ایمنی بیمار و جلوگیری از عبور جریانهای خطرناک از بدن از مهمترین نکات در طراحی این سیستمها است.
